| تهران --°
20px
گنج عریان · بخش ۵۸ از ۵۱۰

58

وعده ات همیشه برقرار

مائیم درصبر بی قرار

گویم بیا عشق درکنار

وامانده ایم درکارو زار

حقم حقیقت درروان

روشن شده ازتوجان

ذاتم آمد درفغان

عاشق شد نفسمان

ماهیم زتودورای توان

سرگشتیم درکارمان

گاهی رویم درآسمان

گاهی درقعریم چنان

عاشقی هستم می دانم توئی                           

سّرعشق رابه عاشق می دهی

ازتوما گشته ایم فرهی

بی توما خالی هستیم وتهی