گنج عریان · بخش ۴۶۰ از ۵۱۰
ما دراین خلقت دنیا هیچیم
مهره راخوب نگری درپیچیم
تازمانی که نگارنده تورا
برخود آرد ما در پیچیم
خلقت دررازنهان خفته نیست
رازداران شبان دانند کیست
برخودم نعره زدم درتوچیست
خالقم درمن همیشه زیست
اوکه با من بود گناهم راربود
گوشه ای ازسّرعشقش وانمود
درمن دریای ازدریا بود
روحش رادرمن گویا نمود
دنیا به دنیا واگذار
دل رابرشاهد سپار
وقتی رسی روز قرار
داورهست درانتظار