گنج عریان · بخش ۲۵۳ از ۵۱۰
ما عاشقان ناباوریم
چون(توما)درخود کریم
ازاو سودها می بریم
امّا چو خشت ظاهرگریم
عاشقان دانید خریداری شدیم
درچشم دشمنان خاری شدیم
ازاودردل پرستاری شدیم
دراوبودیم درباری شدیم
دردماآئینه ائی ازدرداوست
عاشقان دانند این دردی نکوست
چون ماهم سیرتیم باآن دوست
فیض اودرما این دردروحست
مائیم دراین غربت سرا
باروحهای بی خدا
جنگیست همیشه بین ما
کی می آئی توخدا