| تهران --°
20px
گنج عریان · بخش ۲۱ از ۵۱۰

21

                     

           این جهان دردست توزیبابود

هرگُل نشکفته درتوخوش نمود

آواز عاشقی برپانمود

  هرچه بودوهرچه هست ازتوبود

اززمانی تورفتی عاشقا

چشم ودل درانتظارند تورا

کی می آئی توای سروخدا

برکنی ریشه این ظالما

مازتو گفتیم برنا باوران

باورآرئید خداوند مان

جزاوکس نیست غایب درزمان

اورفت ازنزد یاران آسمان

برهمه گوئیم دل آریدنزداو

تاشفاء جان دهددرهرروح

غافلان گویندداریم آبرو

عاشقان گویند خداوندهست نکو