| تهران --°
20px
گنج عریان · بخش ۱۹۸ از ۵۱۰

198

باعشق دل راه توام

سختیها ست جان می کِنم

وقتی تورا باورکنم

مرهم شوی درتومنم

فیضت شده درما عیان

ای عاشقان اینست توان

برخود بگیرید چنان

باورکنید این عشقمان

بااو شدم روبرو

فیضش مراپرکردزروح

دیدم گناهم هرسو

ازمن رهاکردآن نکو

فیض صلیبش خون نماست

ای عاشقان این نداست

ازاوجدا گردیم فناست

بااو باشیم پربهاست