گنج عریان · بخش ۱۹۷ از ۵۱۰
توبه ازدل مراپاک می نمود
درخطا هایم دلم پیروز بود
فکربد راازدلم بیرون نمود
درخداوندم دلم تازه بود
فکر بد درمن نبودباخدا
دوربودم ازگناه روحها
درخطا بودم یادراشتباه
می بخشد خداوندم مرا
آنکه مارابرای خود گزید
درماروحی تازه دمید
بااو باشیم همیشه نوید
پیروزیم درخداوند فرید
درمن بود وعده ها
هردم ندایم بود بیا
درمن بمان ای خوب ما
با تومنم تا انتها