| تهران --°
20px
گنج عریان · بخش ۱۱۸ از ۵۱۰

118

مصلحت نیست مراازخود برانی

درمن مأوا گزین من راتوخانی

جزتوکس نیست عاشقم جاودانی

مراباخود ببر خود میدانی

خداوندا صدایم کن درآن دشت

شوم درتودوان چون آهوی مست

شدم آزاد حریمم دردست

تورا خواهم ندانم عاشقی هست

خرابم بی تو من راهی ندانم

نمانده درمن هیچ توانم

تورامن عاشقم ای مهربانم

بیا درمن تا زنده بمانم

زمانی انتخابم توکردی

توراخواندم بدل درمن درآئی

چنان روحت رابرمن فشاندی

شدم چون نوعروس پادشاهی