گنج عریان · بخش ۱۱۸ از ۵۱۰
مصلحت نیست مراازخود برانی
درمن مأوا گزین من راتوخانی
جزتوکس نیست عاشقم جاودانی
مراباخود ببر خود میدانی
خداوندا صدایم کن درآن دشت
شوم درتودوان چون آهوی مست
شدم آزاد حریمم دردست
تورا خواهم ندانم عاشقی هست
خرابم بی تو من راهی ندانم
نمانده درمن هیچ توانم
تورامن عاشقم ای مهربانم
بیا درمن تا زنده بمانم
زمانی انتخابم توکردی
توراخواندم بدل درمن درآئی
چنان روحت رابرمن فشاندی
شدم چون نوعروس پادشاهی