گنج عریان · بخش ۱۰۲ از ۵۱۰
خواندی برغلاطیان چه گفت
قبل ازآنکه اوآید زجُفت
گفت آزادید درمن درست
گرتوخواهی بند بااوباش جُفت
سّرخدا در ما روان
شادیم ازاین روح چنان
برما کرد روشن کران
چون دلخوشیم باعشق مان
چشم دنیا را بدنیا داده ام
هرچه دادن برمن پس داده ام
تارسم براو بگویم زاده ام
ازبرای تو جانم داده ام
اومیداند همه اسرار ما
ما چرا بازی گریم پیش خدا
گاهی دل می دهیم باجان نگاه
ازاو خواهیم که برگردد به ما