خداوندا دورم ازتکّبر
نبوددرفکرم هیچ تزلزل
چنان آرامش بوددروجودم
چوکودک بودم آغوش آن گُل
امیدم برخداوندعادل
که تادنیادنیاست زنده دردل
» مزمور قبلی
انتظار برای خدا
مزمور بعدی «
درستایش خانه خدا