گنج عریان · بخش ۴۱۸ از ۵۱۰
خدای ما زنده راه
نگیر توفرمان گناه
روح ماست دراشتباه
دردل فقط براونگاه
فکر خدادرما نکوست
دلا درپیمانه اوست
ازخود بیرون کن هرچه روحست
بااوبمونی او نکوست
عشق تو درمن پیمانست مرا
فیض تو درمن درمانست مرا
هرکلامت چون فرمانست مرا
روحت درمن ارکانست مرا
من قاضی نیستم نزد او
آنکه می بیندتوراداورست او
باید پاک شوی ازخون او
تا بریزد گناهت ازاو