گنج عریان · بخش ۴۱۲ از ۵۱۰
درسرائی مردگان خوابی چرا
وقت بیداریست دردامی چرا
تابکی گوئی دورهست خدا
دردعاازدل بخواجایش کجا
فیض خداهمینه
بخشش درزمینه
روحش باماعجینه
باعشقش درکمینه
همیشه دل درد گناه
دعای توبه کن روا
دل وبسوی او گشا
تا برهی زهرگناه
ازشراب روحت هستیم روان
درخود هیچیم تورابینیم توان
باماهستی همراه هرزمان
ازدل گوئیم ثنایت برزبان