گنج عریان · بخش ۲۶۱ از ۵۱۰
مادرروح برابریم
دردل هریک میبریم
درایمان دل پروریم
بااو کمی نزدیکتریم
بیرون ندیدیم ماخدا
بادل شدیم دراوگواه
روح القدس همراه ما
بااوشدیم درآن پناه
سخت هست کلام عاشقی
بیرون کنیم خودرا دمی
گوئیم مراکن همدمی
باتو شویم چون محرمی
دراین سرایی مردگان
دیدم روحها بی مکان
آئید به خود ای عاشقان
درنامش دورید زجان