گنج عریان · بخش ۲۱۱ از ۵۱۰
انسانها کُشتند این رهبران
توچشم بستی نمی بینی کسان
میگوئی من نیستم ازددان
نام خودانسان نهادی بین شان
فکرنکن شادی درخود چنان
برده ای ازیادهمسایه تان
می کُشنداین ددان دربین تان
توگناهکاری مثل دیگران
سالها دیدی ظلم رهبران
باز بدنبالش روی درهراذان
بُت پرستی رارهاکن این زمان
ازدلت حرفی بزن باآن شبان
این همه دزد آمد دراین سرا
توشدی همدل باحیله گرها
تو دیدی می کُشند انسانها
بازبدنبالش هستی بی خدا