آرامش جان من
نزداوست ای کسان
اوست پناهگاه من
پیش همه بی کسان
دادم به اودل درگناه
هرگز نگردم روسیاه
تاکی آرید برمن
تازید هجومی بی روا
من خود فرو پاشیده ام
برمن نباشد این روا
فکر بدهست اندیشه تان
برمن فرودآرید چنان
درظاهر هستم ثناء
دردل مرا گویدچنان
آرامش نزد خداست
دراوست امید ای عاشقان
براودل آریم پناست
اوست قلعه ی محفظمان
دراونباشد هیچ خزان
باهرکه هست عشق درمیان
ازخودندارم هیچ گمان
اوبامن هست دارم نشان
دارید توکلّ مردمان
براین خدای زنده مان
ریزید همه دلهایتان
اوست نگهبان کسان
ناچیز باشد هرمقام
بینند همه یکسان نشان
برخود نباشیم غّره ای
اوست داور هرمکان
پست وغنی یکسان شود
وقتی که آید او میان
اوگفت بارها عاشقان
قوت منم درهرمکان
رحمت منم پیشتان
پاداش درنزد من است
هرکه سپارد دل بدان