| تهران --°

ستایش خدای نجات دهنده

20px
اشتراک

خداوندراستایش کن جانم

که تاپایان عمر بااوبمانم

همیشه ذکره اوآید زبانم

که اوهست پادشاه پرتوانم

نکن بررهبران توکّل

که آنها فانی هستنددرکّل

زمانی مردن رفتن برخاک

تمام نقشه هاشان شدبرآب

خوشا آنان خداباشدمددکار

امیدشان به اوباشد پروار

خدایی که بنا کردآسمانها

ودریاهرچه موجودست درآنها

همیشه وعده هایش امین است

به دادمظلومان اویقین است

گرسنگان راسیری زمین است

اسیران راآزادی چنین است

وکوران راچشم بازی کمین است

وآنانی که زیر بارخمیدن

سبک بارمیشوندازهرچه دیدن

خداوندعادلان رادوست دارد

حفاظت ازغریبان دل گمارد

ولیکن ازشریران بیزاراست 

خداوند تاابد بی زوال است

ونسل اندرنسلش پایداراست

خداوندراسپاس گواستواراست


📖 بازگشت به فهرست مزامیر