گنج عریان · بخش ۴۲۸ از ۵۱۰
روح خدا چو آتشه
مستی دراودلخوشه
سخن میگه چون نفسه
پروازروح ازقفسه
حرفهای عشق شنیدنیست
کلام دل گفتنیست
روح خدا چو گُلشنیست
وقتی میاد درتویکیست
دعام همیشه پیش راه
همدلی باروح خدا
منو برده به سماء
عشق من همراه ما
کور وکرم ازاین جهان
بااوشدم مست زمان
وقتی رسیدم به مکان
تازه شدم ازاوجوان